รัก Fluer เท่าฟ้า
เมื่อวานเลี้ยงอำลาพี่มอหกที่โรงเรียน
ได้สวมกอดแล้วร้องไห้ไปกับพี่ๆหลายคน
เป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จะซึมซับความรู้สึกดีๆ
ทั้งๆที่กับบางคน ไม่เคยคิดว่าจะได้ร้องไห้ด้วยกันด้วยซ้ำไป
คิดถึงตอนนั้นแล้วน้ำตาก็พาลจะไหล
พี่วิ"พี่รหัส
ปลายขอโทษที่เป็นน้องที่ไม่ดีเท่าไหร่
ขอโทษที่ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน
ไม่ได้คุย ไม่สนิทกันเหมือนใครๆ
แต่ลึกๆในใจ ก็รักพี่รหัสคนนี้มากเลย
พี่วิพยายามเข้านะ
ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง
แล้วปลายจะพยายามตามไปหาให้ได้
รักษาสุขภาพด้วยนะ เป็นห่วงสุขภาพพี่วิมากเลย
พี่ปลา
รู้สึกเหมือนเราได้มารู้จักกันช้าเกินไป
เพราะความชะล่าใจเนี่ยแหละนะ
ที่ทำให้เวลามันกลั่นแกล้งเราไปด้วย
ไม่ทันไรก็ต้องจากกันไปแล้ว
ขอบคุณสำหรับความห่วงใย
ตลอดจนความหวังดีที่มีให้กัน
พี่ปลาเป็นพี่สาวที่ดีและน่ารักมากๆเลย
รักษาสุขภาพด้วยนะพี่ปลา
พี่อ้อม
เหมือนคำสั่งเสียสุดท้ายจะวนเวียนอยู่ในหัวตลอด
ไม่เคยคิดว่า เวลาที่จะต้องจากกัน
มันจะทำให้รู้ใจหายมากขนาดนี้
พี่อ้อมเป็นพี่สาวที่ดีมากๆ
เป็นคนที่คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ
เป็นคนอบอุ่นที่สามารถสร้างรอยยิ้มให้กับคนรอบข้างได้ตลอดเวลา
แต่พี่อ้อมก็อย่าลืมมอบรอยยิ้มให้กับตัวเองนะ
พี่เมย์"พี่บัดดี้
เรื่องของเรามันออกจะฮาๆไปหน่อยนะ
ได้คุยกันจริงๆก็เมื่อวานนี้เอง
แถมยังเป็นคำพูดที่ไม่ได้มีสาระอะไรมากมายด้วยซ้ำ
ขอโทษจริงๆที่ไม่ได้ดูแลพี่เมย์อย่างดีเลย
แต่เราก็ยังมีโอกาสจะได้คุยกันอีกใช่มั้ย?
รู้มั้ย เรื่องของเรามันยังมีความบังเอิญอยู่อีก
เพราะปลายเพิ่งนึกออกว่า
พี่เมย์ เป็นพี่รหัสให้นู๋
แล้วนู๋ ก็คือ เพื่อนสนิทของปลาย
พี่เกด"พี่บัดเอิญ
เรียกว่า บัดเอิญ มันจะตลกไปมั้ย?
แต่ก็นะ พี่บัดดี้+บังเอิญ น่ะ
ปลายจับได้พี่เมย์เป็นพี่บัดดี้
แต่ก็ไม่รู้ เข้าใจว่าเป็นพี่เกด
ก็เลยเทคแคร์ด้วยสตอเบอร์รี่ไปมโหฬาร
พอรู้ตัวก็ทำเอาหน้าแตกยับเยิน
อับอายจริงๆนะเนี่ย หะๆ
แต่ก็นะ จะเชื่อในโชคชะตาเนี่ยแหละ
นี่แหละนะ
แหล่งความทรงจำสุดท้าย
ทั้งเฮฮา ยิ้มได้ และซึ้งจนน้ำตาไหล
รู้มั้ย?
พวกพี่ๆ เป็นรุ่นที่ปลายรักมากที่สุดเลย
ภาพความทรงจำเก่าๆ ยังคงหมุนเวียนอยู่ในหัว
ถึงจะจางไปบ้าง แต่ก็ยังมีเค้าให้คิดถึง
และทุกครั้งที่คิดถึง ก็ยิ้มออกมาได้ทุกครั้ง
ขอบคุณทุกความหวังดีของพี่ๆทุกคน
จะพยายามให้ถึงที่สุด
เพื่อที่จะเดินตามความฝันของตัวเอง
จะไม่ทิ้งคำสั่งสอนของพี่ๆ รวมถึงคำเตือนในเรื่องต่างๆ
ขอบคุณพี่ๆทุกคนมากๆ
ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง
ความหวังดี และความอบอุ่น
ในแบบที่หาไม่ได้จากที่ไหน
Fluer#22 & Unite'#23
St. Joseph Bangna School
คุณแม่กับพี่ปรางไปดูหมอมา
หมอทักพี่ปรางว่า จะได้ไปต่างประเทศ
คุณแม่ก็ถามว่า ไปเรียนต่อ หรือ ทำงาน?
หมอตอบมาว่า "ไปเที่ยว"
!!!!!!
ที่รักโกรธโก๋ล่ะ
ขอโทษจริงๆนะ โก๋ผิดไปแล้ว
ยกโทษให้โก๋นะ อย่าทำแบบนี้กับโก๋เลย
อย่าไล่ให้โก๋ไปรักคนอื่นเลย
โก๋รักเน่ที่สุดเลยนะ
โก๋คิดถึงเน่ตลอดเลยนะ
ทั้งๆที่รู้ว่า คิดถึงไปก็มีแต่ทุกข์
แต่โก๋ก็ห้ามตัวเองไม่ได้
ภาพตรงหน้าโก๋คือ โก๋กับรุ่นพี่
แต่ในใจโก๋ คิดถึงภาพในปีหน้า
ซึ่งมันไม่มีทางจะเกิดขึ้น
ไม่มีทางที่จะเป็นงานเลี้ยงอำลาของโก๋ที่มีเน่อยู่ด้วย
รู้มั้ยว่า มันทรมานมากแค่ไหน
รัก Fluer เท่าฟ้า
เมื่อวานเลี้ยงอำลาพี่มอหกที่โรงเรียน
ได้สวมกอดแล้วร้องไห้ไปกับพี่ๆหลายคน
เป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จะซึมซับความรู้สึกดีๆ
ทั้งๆที่กับบางคน ไม่เคยคิดว่าจะได้ร้องไห้ด้วยกันด้วยซ้ำไป
คิดถึงตอนนั้นแล้วน้ำตาก็พาลจะไหล
พี่วิ"พี่รหัส
ปลายขอโทษที่เป็นน้องที่ไม่ดีเท่าไหร่
ขอโทษที่ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน
ไม่ได้คุย ไม่สนิทกันเหมือนใครๆ
แต่ลึกๆในใจ ก็รักพี่รหัสคนนี้มากเลย
พี่วิพยายามเข้านะ
ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง
แล้วปลายจะพยายามตามไปหาให้ได้
รักษาสุขภาพด้วยนะ เป็นห่วงสุขภาพพี่วิมากเลย
พี่ปลา
รู้สึกเหมือนเราได้มารู้จักกันช้าเกินไป
เพราะความชะล่าใจเนี่ยแหละนะ
ที่ทำให้เวลามันกลั่นแกล้งเราไปด้วย
ไม่ทันไรก็ต้องจากกันไปแล้ว
ขอบคุณสำหรับความห่วงใย
ตลอดจนความหวังดีที่มีให้กัน
พี่ปลาเป็นพี่สาวที่ดีและน่ารักมากๆเลย
รักษาสุขภาพด้วยนะพี่ปลา
พี่อ้อม
เหมือนคำสั่งเสียสุดท้ายจะวนเวียนอยู่ในหัวตลอด
ไม่เคยคิดว่า เวลาที่จะต้องจากกัน
มันจะทำให้รู้ใจหายมากขนาดนี้
พี่อ้อมเป็นพี่สาวที่ดีมากๆ
เป็นคนที่คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ
เป็นคนอบอุ่นที่สามารถสร้างรอยยิ้มให้กับคนรอบข้างได้ตลอดเวลา
แต่พี่อ้อมก็อย่าลืมมอบรอยยิ้มให้กับตัวเองนะ
พี่เมย์"พี่บัดดี้
เรื่องของเรามันออกจะฮาๆไปหน่อยนะ
ได้คุยกันจริงๆก็เมื่อวานนี้เอง
แถมยังเป็นคำพูดที่ไม่ได้มีสาระอะไรมากมายด้วยซ้ำ
ขอโทษจริงๆที่ไม่ได้ดูแลพี่เมย์อย่างดีเลย
แต่เราก็ยังมีโอกาสจะได้คุยกันอีกใช่มั้ย?
รู้มั้ย เรื่องของเรามันยังมีความบังเอิญอยู่อีก
เพราะปลายเพิ่งนึกออกว่า
พี่เมย์ เป็นพี่รหัสให้นู๋
แล้วนู๋ ก็คือ เพื่อนสนิทของปลาย
พี่เกด"พี่บัดเอิญ
เรียกว่า บัดเอิญ มันจะตลกไปมั้ย?
แต่ก็นะ พี่บัดดี้+บังเอิญ น่ะ
ปลายจับได้พี่เมย์เป็นพี่บัดดี้
แต่ก็ไม่รู้ เข้าใจว่าเป็นพี่เกด
ก็เลยเทคแคร์ด้วยสตอเบอร์รี่ไปมโหฬาร
พอรู้ตัวก็ทำเอาหน้าแตกยับเยิน
อับอายจริงๆนะเนี่ย หะๆ
แต่ก็นะ จะเชื่อในโชคชะตาเนี่ยแหละ
นี่แหละนะ
แหล่งความทรงจำสุดท้าย
ทั้งเฮฮา ยิ้มได้ และซึ้งจนน้ำตาไหล
รู้มั้ย?
พวกพี่ๆ เป็นรุ่นที่ปลายรักมากที่สุดเลย
ภาพความทรงจำเก่าๆ ยังคงหมุนเวียนอยู่ในหัว
ถึงจะจางไปบ้าง แต่ก็ยังมีเค้าให้คิดถึง
และทุกครั้งที่คิดถึง ก็ยิ้มออกมาได้ทุกครั้ง
ขอบคุณทุกความหวังดีของพี่ๆทุกคน
จะพยายามให้ถึงที่สุด
เพื่อที่จะเดินตามความฝันของตัวเอง
จะไม่ทิ้งคำสั่งสอนของพี่ๆ รวมถึงคำเตือนในเรื่องต่างๆ
ขอบคุณพี่ๆทุกคนมากๆ
ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง
ความหวังดี และความอบอุ่น
ในแบบที่หาไม่ได้จากที่ไหน
Fluer#22 & Unite'#23
St. Joseph Bangna School
คุณแม่กับพี่ปรางไปดูหมอมา
หมอทักพี่ปรางว่า จะได้ไปต่างประเทศ
คุณแม่ก็ถามว่า ไปเรียนต่อ หรือ ทำงาน?
หมอตอบมาว่า "ไปเที่ยว"
!!!!!!
ที่รักโกรธโก๋ล่ะ
ขอโทษจริงๆนะ โก๋ผิดไปแล้ว
ยกโทษให้โก๋นะ อย่าทำแบบนี้กับโก๋เลย
อย่าไล่ให้โก๋ไปรักคนอื่นเลย
โก๋รักเน่ที่สุดเลยนะ
โก๋คิดถึงเน่ตลอดเลยนะ
ทั้งๆที่รู้ว่า คิดถึงไปก็มีแต่ทุกข์
แต่โก๋ก็ห้ามตัวเองไม่ได้
ภาพตรงหน้าโก๋คือ โก๋กับรุ่นพี่
แต่ในใจโก๋ คิดถึงภาพในปีหน้า
ซึ่งมันไม่มีทางจะเกิดขึ้น
ไม่มีทางที่จะเป็นงานเลี้ยงอำลาของโก๋ที่มีเน่อยู่ด้วย
รู้มั้ยว่า มันทรมานมากแค่ไหน
ปีนี้ไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายวันแห่งความรักเลยแฮะ
อาจเป็นเพราะ ปีนี้โก๋อโลน
ไร้ที่รักเคียงข้างเหมือนปีก่อนล่ะมั้ง
(แต่ที่รักก็อยู่ในใจโก๋เสมอแหละ ^^)
ปีที่แล้วรู้สึกแฮปปี้ดี๊ด๊ามากมาย
ทั้งที่รัก ทั้งบัดเลิฟ เพื่อนๆอีก
ของขวัญวาเลนไทน์น่ะ ไม่เท่าไหร่หรอก
แต่คนที่อยู่ด้วยกันเนี่ยซิ ดีที่สุด
ปีที่แล้วได้ดอกกุหลาบวาเลนไทน์เป็นครั้งแรก
ยังจำได้ว่า มันสวยขนาดไหน
ที่รักแอบไปซื้อหลังจากส่งโก๋กลับบ้าน
ทั้งๆที่ตอนนั้นก็ดึกแล้วล่ะ ตลาดยังครึดครื้นด้วยดอกกุหลาบ
เหนือสิ่งอื่นใด คือ มีที่รัก
ที่คอยอยู่ข้างๆ ทำวุ้นรูปหัวใจ กับ Lunch box มาให้
นั่นคือ ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดแล้วล่ะมั้ง
ปีนี้เราอยู่ไกลกันเหลือเกิน
ความรัก ความคิดถึงของโก๋จะข้ามมหาสมุทรไปถึงรึเปล่า?
คิดถึงที่รักมากที่สุดเลยรู้มั้ย?
โก๋ได้การ์ดวาเลนไทน์จากที่รัก ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
ที่รักรีบส่งมาให้ เพราะกลัวมันจะเดินทางนานใช่มั้ยล่ะ
แต่มันก็มาถึงก่อนเวลา ตั้ง6วันแน่ะ
ขอโทษนะที่เพิ่งมาบอกเอาตอนนี้น่ะ
ที่รักต้องกังวลว่า การ์ดจะส่งมาไม่ถึงโก๋แน่ๆเลย
โก๋ชอบการ์ดมากเลยรู้มั้ย
มันเป็นของเล็กๆน้อยๆ แต่ก็ทำให้โก๋ยิ้มได้
ทำให้โก๋รู้สึกอบอุ่นอีกครั้ง
คงจะดีกว่านี้ ถ้ามีที่รักอยู่ข้างๆกัน
ปีนี้โก๋ไม่ได้ทำอะไรให้เลยอ่ะ
ขอโทษจริงๆน้า ที่ไม่มีแม้แต่จดหมาย
ที่ทำไว้ก็มีแต่ไดเนี่ยแหละ
ขอโทษจริงๆที่ทำให้ได้แค่นี้
ตอนแรกโก๋ตั้งใจจำทำ Flash File
แต่ว่า โก๋ก็ทำให้ไม่ทัน
วาเลนไทน์ปีนี้ก็เลยกลายเป็นแค่วันธรรมดาๆ
เมื่อไม่มีที่รักอยู่ อะไรๆก็ไม่พิเศษอีกแล้ว
มันเหงามากเลยรู้มั้ย
เวลาที่ต้องมองใครต่อใครอยู่กับคนรัก
โก๋รู้สึกเจ็บข้างในทุกครั้ง
ที่พวกเขาสามารถเจอหน้ากันได้ทุกวัน
พวกเขาอยู่ด้วยกันในวันพิเศษ
แต่วันนี้ โก๋ไม่มีใคร
ทำไมความรักของเราถึงมีอุปสรรคเยอะนักนะ
แต่ไม่ว่าอุปสรรคจะมากมายซักแค่ไหน
เราสองคนก็จะผ่านมันไปได้ใช่มั้ย?
เราจะไม่มีวันทิ้งกันไปใช่มั้ย?
เราสองคนห่างกันแค่ตัว
แต่หัวใจของเรายังผูกกันไว้ตลอด
รู้สึกใช่มั้ย? โก๋ยังคงอยู่ข้างๆตลอดเวลานะ
ทุกๆคืน ทุกๆวัน เรายังนอนอยู่ข้างๆกันนะ
วันนี้โก๋ร้องไห้ เสียน้ำตา
โก๋ก็รู้ว่า ยังมีคนสำคัญคอยให้กำลังใจโก๋อยู่เสมอ
เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ
ไม่ว่า มันจะยาวนานซักแค่ไหน
อีกหกเดือน หนึ่งปี หรือ สองปี
เราสัญญากันไว้แล้วว่า จะไม่ทิ้งกัน
กลับมาเติมเต็มชีวิตของโก๋เร็วๆเถอะนะ
อยู่อย่างนี้นานๆ โก๋ทรมานมากนะ
รู้มั้ย? ความรักของเราไม่เคยอิ่มตัวหรอกนะ
เพราะโก๋น่ะ รักเน่มากขึ้นๆทุกวันเลย
และก็จะทุกข์มาก ถ้าเน่เป็นอะไรไป
เราสองคนสื่อถึงกันได้จริงๆนะ
ตอนนี้ที่โก๋กำลังร้องไห้
เน่เองก็กำลังร้องไห้อยู่เหมือนกันใช่มั้ย?
คืนนี้นอนกอดโก๋แน่นๆเหมือนเดิมนะ
กอดโก๋ให้เหมือนว่าเราจะไม่มีวันพรากจากกันไปไหน
กระชับมือโก๋แน่นๆเหมือนว่าเน่จะไม่มีวันปล่อยมือจากโก๋ไป
เราจะข้ามผ่านคืนนี้ไปด้วยกัน อีกครั้งนะ
รัก Fluer เท่าฟ้า
เมื่อวานเลี้ยงอำลาพี่มอหกที่โรงเรียน
ได้สวมกอดแล้วร้องไห้ไปกับพี่ๆหลายคน
เป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จะซึมซับความรู้สึกดีๆ
ทั้งๆที่กับบางคน ไม่เคยคิดว่าจะได้ร้องไห้ด้วยกันด้วยซ้ำไป
คิดถึงตอนนั้นแล้วน้ำตาก็พาลจะไหล
พี่วิ"พี่รหัส
ปลายขอโทษที่เป็นน้องที่ไม่ดีเท่าไหร่
ขอโทษที่ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน
ไม่ได้คุย ไม่สนิทกันเหมือนใครๆ
แต่ลึกๆในใจ ก็รักพี่รหัสคนนี้มากเลย
พี่วิพยายามเข้านะ
ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง
แล้วปลายจะพยายามตามไปหาให้ได้
รักษาสุขภาพด้วยนะ เป็นห่วงสุขภาพพี่วิมากเลย
พี่ปลา
รู้สึกเหมือนเราได้มารู้จักกันช้าเกินไป
เพราะความชะล่าใจเนี่ยแหละนะ
ที่ทำให้เวลามันกลั่นแกล้งเราไปด้วย
ไม่ทันไรก็ต้องจากกันไปแล้ว
ขอบคุณสำหรับความห่วงใย
ตลอดจนความหวังดีที่มีให้กัน
พี่ปลาเป็นพี่สาวที่ดีและน่ารักมากๆเลย
รักษาสุขภาพด้วยนะพี่ปลา
พี่อ้อม
เหมือนคำสั่งเสียสุดท้ายจะวนเวียนอยู่ในหัวตลอด
ไม่เคยคิดว่า เวลาที่จะต้องจากกัน
มันจะทำให้รู้ใจหายมากขนาดนี้
พี่อ้อมเป็นพี่สาวที่ดีมากๆ
เป็นคนที่คิดถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ
เป็นคนอบอุ่นที่สามารถสร้างรอยยิ้มให้กับคนรอบข้างได้ตลอดเวลา
แต่พี่อ้อมก็อย่าลืมมอบรอยยิ้มให้กับตัวเองนะ
พี่เมย์"พี่บัดดี้
เรื่องของเรามันออกจะฮาๆไปหน่อยนะ
ได้คุยกันจริงๆก็เมื่อวานนี้เอง
แถมยังเป็นคำพูดที่ไม่ได้มีสาระอะไรมากมายด้วยซ้ำ
ขอโทษจริงๆที่ไม่ได้ดูแลพี่เมย์อย่างดีเลย
แต่เราก็ยังมีโอกาสจะได้คุยกันอีกใช่มั้ย?
รู้มั้ย เรื่องของเรามันยังมีความบังเอิญอยู่อีก
เพราะปลายเพิ่งนึกออกว่า
พี่เมย์ เป็นพี่รหัสให้นู๋
แล้วนู๋ ก็คือ เพื่อนสนิทของปลาย
พี่เกด"พี่บัดเอิญ
เรียกว่า บัดเอิญ มันจะตลกไปมั้ย?
แต่ก็นะ พี่บัดดี้+บังเอิญ น่ะ
ปลายจับได้พี่เมย์เป็นพี่บัดดี้
แต่ก็ไม่รู้ เข้าใจว่าเป็นพี่เกด
ก็เลยเทคแคร์ด้วยสตอเบอร์รี่ไปมโหฬาร
พอรู้ตัวก็ทำเอาหน้าแตกยับเยิน
อับอายจริงๆนะเนี่ย หะๆ
แต่ก็นะ จะเชื่อในโชคชะตาเนี่ยแหละ
นี่แหละนะ
แหล่งความทรงจำสุดท้าย
ทั้งเฮฮา ยิ้มได้ และซึ้งจนน้ำตาไหล
รู้มั้ย?
พวกพี่ๆ เป็นรุ่นที่ปลายรักมากที่สุดเลย
ภาพความทรงจำเก่าๆ ยังคงหมุนเวียนอยู่ในหัว
ถึงจะจางไปบ้าง แต่ก็ยังมีเค้าให้คิดถึง
และทุกครั้งที่คิดถึง ก็ยิ้มออกมาได้ทุกครั้ง
ขอบคุณทุกความหวังดีของพี่ๆทุกคน
จะพยายามให้ถึงที่สุด
เพื่อที่จะเดินตามความฝันของตัวเอง
จะไม่ทิ้งคำสั่งสอนของพี่ๆ รวมถึงคำเตือนในเรื่องต่างๆ
ขอบคุณพี่ๆทุกคนมากๆ
ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง
ความหวังดี และความอบอุ่น
ในแบบที่หาไม่ได้จากที่ไหน
Fluer#22 & Unite'#23
St. Joseph Bangna School
คุณแม่กับพี่ปรางไปดูหมอมา
หมอทักพี่ปรางว่า จะได้ไปต่างประเทศ
คุณแม่ก็ถามว่า ไปเรียนต่อ หรือ ทำงาน?
หมอตอบมาว่า "ไปเที่ยว"
!!!!!!
ที่รักโกรธโก๋ล่ะ
ขอโทษจริงๆนะ โก๋ผิดไปแล้ว
ยกโทษให้โก๋นะ อย่าทำแบบนี้กับโก๋เลย
อย่าไล่ให้โก๋ไปรักคนอื่นเลย
โก๋รักเน่ที่สุดเลยนะ
โก๋คิดถึงเน่ตลอดเลยนะ
ทั้งๆที่รู้ว่า คิดถึงไปก็มีแต่ทุกข์
แต่โก๋ก็ห้ามตัวเองไม่ได้
ภาพตรงหน้าโก๋คือ โก๋กับรุ่นพี่
แต่ในใจโก๋ คิดถึงภาพในปีหน้า
ซึ่งมันไม่มีทางจะเกิดขึ้น
ไม่มีทางที่จะเป็นงานเลี้ยงอำลาของโก๋ที่มีเน่อยู่ด้วย
รู้มั้ยว่า มันทรมานมากแค่ไหน
ปีนี้ไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายวันแห่งความรักเลยแฮะ
อาจเป็นเพราะ ปีนี้โก๋อโลน
ไร้ที่รักเคียงข้างเหมือนปีก่อนล่ะมั้ง
(แต่ที่รักก็อยู่ในใจโก๋เสมอแหละ ^^)
ปีที่แล้วรู้สึกแฮปปี้ดี๊ด๊ามากมาย
ทั้งที่รัก ทั้งบัดเลิฟ เพื่อนๆอีก
ของขวัญวาเลนไทน์น่ะ ไม่เท่าไหร่หรอก
แต่คนที่อยู่ด้วยกันเนี่ยซิ ดีที่สุด
ปีที่แล้วได้ดอกกุหลาบวาเลนไทน์เป็นครั้งแรก
ยังจำได้ว่า มันสวยขนาดไหน
ที่รักแอบไปซื้อหลังจากส่งโก๋กลับบ้าน
ทั้งๆที่ตอนนั้นก็ดึกแล้วล่ะ ตลาดยังครึดครื้นด้วยดอกกุหลาบ
เหนือสิ่งอื่นใด คือ มีที่รัก
ที่คอยอยู่ข้างๆ ทำวุ้นรูปหัวใจ กับ Lunch box มาให้
นั่นคือ ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดแล้วล่ะมั้ง
ปีนี้เราอยู่ไกลกันเหลือเกิน
ความรัก ความคิดถึงของโก๋จะข้ามมหาสมุทรไปถึงรึเปล่า?
คิดถึงที่รักมากที่สุดเลยรู้มั้ย?
โก๋ได้การ์ดวาเลนไทน์จากที่รัก ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
ที่รักรีบส่งมาให้ เพราะกลัวมันจะเดินทางนานใช่มั้ยล่ะ
แต่มันก็มาถึงก่อนเวลา ตั้ง6วันแน่ะ
ขอโทษนะที่เพิ่งมาบอกเอาตอนนี้น่ะ
ที่รักต้องกังวลว่า การ์ดจะส่งมาไม่ถึงโก๋แน่ๆเลย
โก๋ชอบการ์ดมากเลยรู้มั้ย
มันเป็นของเล็กๆน้อยๆ แต่ก็ทำให้โก๋ยิ้มได้
ทำให้โก๋รู้สึกอบอุ่นอีกครั้ง
คงจะดีกว่านี้ ถ้ามีที่รักอยู่ข้างๆกัน
ปีนี้โก๋ไม่ได้ทำอะไรให้เลยอ่ะ
ขอโทษจริงๆน้า ที่ไม่มีแม้แต่จดหมาย
ที่ทำไว้ก็มีแต่ไดเนี่ยแหละ
ขอโทษจริงๆที่ทำให้ได้แค่นี้
ตอนแรกโก๋ตั้งใจจำทำ Flash File
แต่ว่า โก๋ก็ทำให้ไม่ทัน
วาเลนไทน์ปีนี้ก็เลยกลายเป็นแค่วันธรรมดาๆ
เมื่อไม่มีที่รักอยู่ อะไรๆก็ไม่พิเศษอีกแล้ว
มันเหงามากเลยรู้มั้ย
เวลาที่ต้องมองใครต่อใครอยู่กับคนรัก
โก๋รู้สึกเจ็บข้างในทุกครั้ง
ที่พวกเขาสามารถเจอหน้ากันได้ทุกวัน
พวกเขาอยู่ด้วยกันในวันพิเศษ
แต่วันนี้ โก๋ไม่มีใคร
ทำไมความรักของเราถึงมีอุปสรรคเยอะนักนะ
แต่ไม่ว่าอุปสรรคจะมากมายซักแค่ไหน
เราสองคนก็จะผ่านมันไปได้ใช่มั้ย?
เราจะไม่มีวันทิ้งกันไปใช่มั้ย?
เราสองคนห่างกันแค่ตัว
แต่หัวใจของเรายังผูกกันไว้ตลอด
รู้สึกใช่มั้ย? โก๋ยังคงอยู่ข้างๆตลอดเวลานะ
ทุกๆคืน ทุกๆวัน เรายังนอนอยู่ข้างๆกันนะ
วันนี้โก๋ร้องไห้ เสียน้ำตา
โก๋ก็รู้ว่า ยังมีคนสำคัญคอยให้กำลังใจโก๋อยู่เสมอ
เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ
ไม่ว่า มันจะยาวนานซักแค่ไหน
อีกหกเดือน หนึ่งปี หรือ สองปี
เราสัญญากันไว้แล้วว่า จะไม่ทิ้งกัน
กลับมาเติมเต็มชีวิตของโก๋เร็วๆเถอะนะ
อยู่อย่างนี้นานๆ โก๋ทรมานมากนะ
รู้มั้ย? ความรักของเราไม่เคยอิ่มตัวหรอกนะ
เพราะโก๋น่ะ รักเน่มากขึ้นๆทุกวันเลย
และก็จะทุกข์มาก ถ้าเน่เป็นอะไรไป
เราสองคนสื่อถึงกันได้จริงๆนะ
ตอนนี้ที่โก๋กำลังร้องไห้
เน่เองก็กำลังร้องไห้อยู่เหมือนกันใช่มั้ย?
คืนนี้นอนกอดโก๋แน่นๆเหมือนเดิมนะ
กอดโก๋ให้เหมือนว่าเราจะไม่มีวันพรากจากกันไปไหน
กระชับมือโก๋แน่นๆเหมือนว่าเน่จะไม่มีวันปล่อยมือจากโก๋ไป
เราจะข้ามผ่านคืนนี้ไปด้วยกัน อีกครั้งนะ
~*~*P@tOnGk0 ,, If everything were changed, I would be the same 
